از جمله حقوق متقابلي كه در اثر ازدواج دائم براي هر يك از زوجين ايجاد مي شود حق ارث است ، و در صورت فوق هر يك از زوجين پس از عقد ، ديگري جزء ورثه محسوب مي شود .
در گذشته يا به زن اصلاً ارث نمي دادند ويا اگر به او ارث مي دادند با او مثل صغير رفتار مي كردند مثلا در آئين يهود با بودن پسر دختر ارث نمي برد .يا در بابل در قوانين حمورابي ارث فقط بين فرزندان پسر تقسيم مي شد . در عربستان زن جز سهم الارث بوديعني اگر مرد فرزند پسري از زن ديگر داشت او مي توانست جامه اي بر سر اين زن بيندازد و اورا تصاحب نمايد ويا خود او با آن زن ازدواج كند و يا آن زن را به عقد ديگري در آورد و از مهريه او بهره بگيرد.
با ظهور اسلام اين قوانين ملغي شد در قوانين اسلامي زن و مرد از اموال ميت ارث مي برند. اما سهم الارث زن نصف سهم الارث مرد است. به اين دليل كه اسلام مهر و نفقه را براي زن قرار داده است. چون مرد در اوايل ازدواج بايد مهريه به زن بپردازد و در طول زندگي مشترك نفقه او را پرداخت كند. بنابراين سهم الارث مرد دو برابر زن قرار داده شده است.
ارث زن از اموال شوهر، است در صورتي كه مرد فرزندي نداشته باشد، است در صورتي كه مرد فرزند داشته باشد، زن مي تواند از اموال منقول مرد ارث ببرد، از هر قبيل كه باشد و از زمين و خانه و باغ و زمينهاي ديگر ارث نمي برد. از خود هوايي نيز مانند درخت و بنا و خانه ارث نمي برد، ولي از قيمت آن ها ارث مي برد.

ازدواج يك سنت ديرينه اجتماعي است كه از زمان هاي بسيار قديم، بلكه از آغاز زندگي بشر مرسوم بوده است. پيماني است كه در بين اقوال و ملل مذهبي و غيرمذهبي، در تمام اعصار و امكنه وجود داشته و دارد.
«ازدواج و تشكيل خانواده يك فريضة ديني خطير به شمار مي آيد. اين نخستين فرماني بود كه خداوند به آدم ابوالبشر داد. (سفر پيدايش 28:1) و تلمود به آن اهميت بسياري مي دهد و دربارة اجراي آن تأكيد فراوان مي كند. «هركس زن ندارد، يك آدم كامل به تمام معني نيست چنانكه گفته شده است: (خداوند) آن ها را نر و ماده آفريد و ايشان را بركت داد و نامشان را آدم نهاد. (سفر پيدايش 5: 12) (يوامرت. 63 الف) همسر انسان خانة او محسوب مي شود و از اين روست كه گفته اند «خانه انسان زوجه اوست.» (ميشينايوما 1:1) و «ربي يوسه گفته است: هرگز زوجه ام را «زنم» نناميده ام، بلكه همواره او را «خانه ام» خوانده ام. (شبات، 18 ب).»
ازدواج براي انسان يك نياز طبيعي است كه از آفرينش ويژه آن ها سرچشمه مي‌گيرد. چنانكه انسان به آب و غذا نياز دارد. در سنين مخصوصي به ازدواج هم نياز پيدا مي كند. هر يك از دختر و پسر در سنين بلوغ احساس مي كنند كه جنس مخالف را دوست دارند و خواستار وصال همديگر هستند.
«يكي از شيرين ترين و پرخاطره ترين رخدادهاي دوران حيات هر شخص، ازدواج است، زيرا دختر يا پسر در سايه ازدواج، افزون بر پاسخ گويي معقول و منطقي به نيازهاي غريزي، براي يك عمر در كنار خود، همنشين و هم راز مي يابد كه مي تواند بهتر و بيشتر از هر كس ديگر حتي والدين و دوستان نزديك شادي ها و كاميابي هاي خود را با او تقسيم كند و در برخورد با تلخي ها و ناكامي ها به او پناه آورد.»
ازدواج به عنوان يك خواسته طبيعي، مورد تأئيد همة اديان آسماني بوده مخصوصاً دين اسلام، اسلام پيروان خود را به ازدواج دعوت نموده و از غروبت برحذر مي دارد. ازدواج نه تنها منفور نيست بلكه از ديدگاه اسلام امري مستحب و در بعضي موارد واجب مي باشد.
«النَّكاحُ مستحبٌ مُؤَكَّدٌ لِمَنْ يُمْكِنُهُ فِعْلُهُ وَ لايَخافُ بِتَرْكِهِ الَوُقُوعُ في مُحَرَّمٍ وَ إِلّا وَجَبَ وَ فَضْلُهُ مَشْهُورٌ بَيْنِ المسلمينِ مُحَقَّقٌ في شَرْعِهِمْ.
نكاح، مستحب تاكيد شده است براي كسي كه امكان ازدواج را دارد و با ترك ازدواج از افتادن در حرام نمي ترسد در غير اينصورت بر چنين شخصي واجب است كه ازدواج كند. فضيلت ازدواج بين مسلمانان مشهور است و در اسلام يك امر قطعي است. »
ازدواج اگر با قصد قربت انجام بگيرد عبادت نيز محسوب مي شود. پيامبر اكرم (صلي الله عليه و آله) و ائمة اطهار (عليهم السلام) دربارة ازدواج تأكيد و سفارش فراوان كرده اند از باب نمونه:
قالَ رَسُولُ اللهِ (صلي الله عليه و آله):
ما بَنيُ في الاسلامِ أَحَبَّ إلي اللهِ عَزَّوجَلَّ مِنَ التَّزْوِيجِ.
هيچ بنائي در اسلام بنيانگذاري نشده كه نزد خدا محبوبتر از ازدواج باشد.»
عَنْ أََبي عَبْدِالله (عَلَيه السّلام) قالَ، قالَ أَميرُالْمُؤمِنينَ (عليه‌السلام):
«تَزَوَّجُوا فَإنَّ رَسُولَ الله.صلي‌الله‌عليه و آله.قالَ: مَنْ أحَبَّ أنْ يَتّّبِعَ سُنّتي فَإِنَّ مِنْ سُنَّتي التَّزوِيجَ.
امام صادق (عليه السلام) از پدرش اميرالمومنين (عليه السلام) روايت مي كنند كه فرمود: ازدواج كنيد پس همانا رسول خدا (صلي الله عليه و آله) فرمود: كسي كه دوست دارد پيروي كند سنت مرا، پس سنت من، ازدواج است»
قال أَبُوعَبْدِاللهِ (عليه السلام):
رُكْعَتانِ يُصَلّيها الْمُتَزَوَّجُ أَفْضَلَ مِنْ سِبْعينَ رُكْعَهً يُصَلِّيها أَعْزَبُ.
امام صادق (عليه السلام) فرمود:
دو ركعت نمازي كه انسان متأهل مي‌خواند ثوابش بيش از هفتاد ركعتي است كه انسان مجرد مي خواند.»

دسته‌ها: دسته‌بندی نشده

دیدگاهتان را بنویسید